پردیس

مرگ پایانی ... واقعی

idx — Mon, 22 Jun 2009 20:33:10 GMT

بی تو من ...

idx — Thu, 18 Jun 2009 03:38:09 GMT

یه اتاق تاریک یه سکوت بهت آلود یه آرامش مسموم

یه آهنگ ملایم

یه جمله ی عمیق وسط آهنگ

«بی تو من در همه ی شهر غریبم »

و یه قطره اشک که روی گونه هام لغزید بهم فهموند که چقدر دلم برای داشتنت تنگ شده

امشب دستام بهونه ی دستاتو داره و چشمام حسرت یه نگاه تو اون چهره ی معصوم

یه بغض غریب توی گلوم لونه کرده و یه احساس غریبتر داره تبر به ریشه ی بودنم میزنه

دلم برای روزهای آفتابی گذشته بی تابی می کنه و پاهام بد جور دلتنگ پا گذاشتن روی جاده بارون زده خیالته

چقدر سخته آرزوی کسی رو داشتن که آرزوتو نداره

چقدر سخته دلتنگ کسی بودن که دلتنگ دیگریه

خواستم رو یادت خط بکشم

خواستم دیگه دلتنگت نباشم

از جام بلند شدم

چراغای اتاق رو روشن کردم

سکوت رو شکستم

آهنگ رو قطع کردم و اشکامو پاک

اما قطره ی اشک بعدی هم رو گونه ام سر خورد تا بهم بفهمونه که هنوزم دلتنگم

هنوزم دلتنگم

هنوزم عاشقتم سارا

دوستت دارم

؟؟؟؟؟؟؟

idx — Tue, 19 May 2009 08:19:36 GMT

بازم مینویسم تا این داغی که سارا رو دلم گذاشت رو بتونم تسکین بدم ولی فکر نکنم بتونم

سوز سرمای تن تو منو آزار میده خیلی

دیگه مجنونی نمونده دیگه مرده ؛ مرده لیلی

میرم از پیش تو میرم برقی تو چشات نمونده

واسه هر چی که کشیدم دیگه دل دستت رو خونده

از قرار میگی دروغه باورت نمیشه مردم

مرده این روح ولی ای کاش جسمم باهاش میبردم

نفسی که نا امیده یکی یه بود و نبوده

تو کی هستی دیگه این دل همه چی رفته ز یادت

با تو ام ای غریبه دیگه من حالی ندارم

دلمو زدی شکستی دیگه من دلی ندارم

خدا حافظ عشقم خدا حافظ وجودم

idx — Fri, 08 May 2009 06:59:18 GMT

سلام به دوستانم این شاید آخرین آپ وبلاگ پردیس باشه

آره من عشقمو اونی که واقعا دوستش داشتم رو از دست دادم اون رفت و با یکی دیگه ازدواج کرد

نمیدونم چرا دوباره برات مینویسم میدونم که دیگه جوابی برای من نداری یا شاید هم نمیتونی داشته باشی چون هنوزم نمیدونی که چیکار کردی نمیتونم یعنی از دستم کاری بر نمیاد فقط میتونم دلمو خوش کنم که من نه کم اوردم و نه کم گذاشتم راستی چرا موقع رفتن خداحافظی نکردی جوابی نمیخوام یعنی نمیتونم که بخوام چون میدونم حرفی نمیزنی و خوب دیگه کاری از دستم بر نمیاد تا اونجایی که میتونستم همرات بودم و حالا تمام

الان فقط یه جمله معروف نمیزاره آروم بشینم برای با هم بودنمان , باهم ماندمان چیزی لازم است به سادگی همدلی دروغ ساده ای بود این همدلی حتی کلمه ش هم برام آشنا نیست

یادته تو شلمچه برای اولین بار همدیگه رو دیدیم و از فاصله دور با یه لبخند و اشاره سر سلام کردی ؟

یادت نمیاد دلم میخواست زانو بزنمو گوشه چادر مشکیتو ببوسم

دلم خیلی گرفته سارای من ترجیح میدم شلمچه رو دوست داشته باشم فقط شلمچه رو چون اونجا جایی بود که من برای اولین بار عشقمو دیدم

امروزم مثل خیلی روزای دیگه یه حاله اشکم چشمامو پوشونده و یه نم بهاری روی گونه هامو تر کرده یه لکه بزرگ غم صفحه سفید ذهنمو به تاریکی کشونده و یه حسرت عمیق مدام توی سینم چنگ میزنه حسرت روزای با تو بودن شبامو بی ستاره کرده و تصور روزای بی تو بودن از روزام یه شب خاکستری ساخته آره باورش سخته ولی باید باور کنم که بهار با تو بودن بلاخره خزون شده و عادت لمس دستات برای همیشه اسیر چمدونهای خاک گرفته خاطرات شد

چطور میشه نشست و دید و دم نزد وقتی که آرزوهات یکی یکی رنگ میبازن و زندگیه سیاه قلمت کم رنگ و کم رنگ تر میشه

منو ببخش منو ببخش اگه کم رنگم

منو ببخش منو ببخش اگه هنوزم عاشقتم

منو ببخش منو ببخش اگه هنوزم دوستت دارم

سارای من من تو رو بخشیدم خدا هم تو رو ببخشه ولی نمیتونم خودمو ببخشم

نمیتونم که نبخشمت چون من هنوزم دوستت دارم

سارای گلم هرگز فراموشت نمیکنم و نمیخوام جای تو رو تو قلبم به کس دیگه بدم

باختن

idx — Sun, 03 May 2009 08:46:18 GMT

سلام

دیگه دارم خودمو می بازم دیگه حوصله انجام هیچ کاری رو ندارم دیگه زندگی برام تکراری شده دیگه نمیدونم چیکار کنم

اونی رو که دوستش دارم و عاشقشم هیچ سراغی ازم نمیگیره حتی یه سر هم به وبلاگم نمیزنه که ببینه براش نوشتم میدونم که این مطلب رو هم نمیخونه شاید هرگز نخونه ولی این رو برای دل خودم می نویسم تا خودم سبک بشم چون واقعا کسی رو ندارم که باهاش درد دل کنم

نمیدونم شاید عشقم دیگه منو دوست نداره و دلشو به کس دیگه داده ولی ولی چرا اومد و دل منو با خودش برد اون یک روز اومد تو شهر ما و من که واقعا عاشقش بودم رو عاشق تر کرد و قلبم با خودش به شهر خودشون برو اینو من به خودشم گفتم ولی اون هیچ اهمیتی شاید برام قائل نبوده که این کارو باهام میکنه

بخدا دارم اشک میریزم و مینویسم اشک جلوی چشمام رو گرفته که به زور دارم صفحه مانیتور رو میبینم

نمیتونم نوشتنم رو ادامه بدم ولی این میگم که خدایا منو به عشقم برسون منو به سارام برسون

اینم مینویسم که اگه روزی سارا اومد و اینو دید بدونه

سارا واقعا حق من این بود که باهام اینکار رو بکنی من چه بدی در حقت کرده بودم

تنها گناهم عاشق شدن بود

بخدا دیگه اشک مجال نوشتن نمیده

یک یادگاری - یک عشق

idx — Mon, 13 Apr 2009 13:07:18 GMT

سلام به همه دوستان

نمیدونم چه چیزی رو بنویسم نمیدونم حکمت خدا در چیه یه روز یکی رو عاشق کسی میکنه که ازش کیلومترها دوره و دلهای اونا رو اینقدر به هم نزدیک میکنه که گویا یه روح هستن در دو بدن تا حدی که اگه یکیشون تب کنه دومی میمیره وقتی این دو خوب به هم دل بستن قرار را بر این میزاره که این دو رو از هم دور کنه اونم چه دور کردنی

قرار رو بر این میزاره که یکیشون رو ببره پیش خودش اونی که قراره بره پیش خدا خیلی خوب با این موضوع کنار میاد دومی از روز و شبش شده غصه خوردن

دومی هم عهد می بنده با خدا و عشقش که تا هر دوشون نفس میکشن ازدواج نکنه و منتظره معجزه همون خدایی که این سرنوشت رو میخواد رقم بزنه بمونه تا شاید خدا دلش به رحم اومد و معجزه ای کرد و دیگه نخواد اونو ببره پیش خودش

دومی هم با خدای خودش خلوت میکنه و میگه خدایا تو که دعای منو که گفتم شفاش بده انجام ندادی و اگه نمیخوای انجام بدی یه خواسته ازت دارم اونم اینه که من رو هم مثل اون کن تا دوتایی با هم بیایم پیشت ( بخدا خیلی قشنگ میشه اینطوری )

بخدا خیلی سخته این موضوع برا من پیش اومده ولی از همون خدایی که این حکمت رو رقم زده میخوام هیچ کس دیگه رو به این سرنوشت دچار نکنه

این مطلب رو با اشک نوشتم و آرزو میکنم من زودتر از عشقم بمیرم

می نویسم ازتو

ازتو ای شادترین

ای تازه ترین نغمه عشق

تو که سرسبزترین منظره ای

تو که سرشارترین عاطفه را

نزد تو پیدا کردم

و تو که سنگ صبورم هستی

درتمام لحظات غم و اندوه و پریشانی من

به تو می اندیشم

به تو میبالم

و از تو می گیرم

هرچه انگیزه درونم دارم

من شباهنگام

آن دم که تو را نزد خودم می بینم

بهترین آرامش

بهترین خواهش و احساس نیاز

در دلم می جوشد...

روزها می گذرد

عشق ما رو به خدائی شدن است

روبه برتر شدن از هر حسی

که در این عالم خاکی پیداست

دوستت میدارم

از همین نقطه خاکی...

تا عرش

دوستت می دارم

از زمین تا به خدا

سارا جان

بی تو با خاطراتت چه کنم

بدون تو کجا برم کنار کی بشینم

تو چشمای کی خیره شم خودم رو توش ببینم

تو که نیستی به کی بگم چشماش رو روم نبنده

به کی بگم یکم نازم کنه که بهم نخنده

بدون تو با کی حرف بزنم دردت به جونم

تو این دنیا به عشق کی به شوق کی بمونم

به جون چشات از این زندگی سیرم

تو اگر نباشی همش آرزو میکنم بمیرم

التماس دعا

idx — Sat, 04 Apr 2009 08:44:18 GMT

سلام به همه دوستان

دوستان با خبر شدم یکی از دوستانم یکی از دوستان وبلاگ نویسم که شاید با شما هم دوست باشد

در بستر بیماریست و از ناحیه قلب دچار بیماریست

از همه دوستان عاجزانه تقاضا دارم برای سلامتی این دوستمان دعا کنید

تو رو به قرآن کوتاهی نکنید

ممنون

عید نوروز

idx — Fri, 20 Mar 2009 04:37:37 GMT

باز هفت سين سرور
ماهي و تنگ بلور
سکه و سبزه و آب
نرگس و جام شراب
باز هم شادي عيد
آرزوهاي سپيد
باز ليلاي بهار
باز مجنوني بيد
باز هم رنگين کمان
باز باران بهار
باز گل مست غرور
باز بلبل نغمه خوان
باز رقص دود عود
باز اسفند و گلاب
باز آن سوداي ناب
کور باد چشم حسود
باز تکرار دعا
يا مقلب القلوب
يا مدبر النهار
حال ما گردان تو خوب
راه ما گردان تو راست
باز نوروز سعيد
باز هم سال جديد
باز هم لاله عشق
خنده و بيم و اميد

عید شما مبارک

وعده گاه عشق

idx — Thu, 19 Mar 2009 07:45:14 GMT

اینجا شلمچه است وعده گاه عشق وعده گاهی که در اون آدم هایی جنگیدن تا ما زندگی کنیم

اما برای من هم وعده گاه عشق بود و هست

روزی یک تماس گرفته میشود و در آنسوی خط کسی که من حاضرم جونم رو بهش بدم صحبت میکند و میگوید که مجتبی خبر خوبی برایت دارم

میپرسم چه خبری میگوید میخواهم با کاروان راهیان نور به خوزستان بیایم

خوشحال میشوم تا جایی که در پوست خود نمیگنجم

من برای دیدنش لحظه شماری میکنم

بلاخره می آید و من او را در شلمچه دیدار کردم

برای همین شلمچه برای من وعده گاه عشق است

و تا عمر دارم شلمچه و آن لحظه رو فراموش نمیکنم

کوچه های قلبم

idx — Thu, 29 Jan 2009 03:52:41 GMT

دل مي سپرم به چشمات

چشمـــات چشـــمه نوره

تو کــــوچه هـاي قلـــــبم

هميشــــــــه... در عبوره

پـــــــل مي زنم به قلبت

از راه رنـــگـــين کمــــون

رو جـــــاده مــي نويسم

هميشــــــه با من بمون

...................

با هــــــــر نگاه پاکــــت

پر ميشـــــــــم از تـرانه

من با تو مونــــــــدگارم

اي بهتــــــــرين بهـــانه

از نســـل پاک عـشقي

روحــــــت گـــل اقاقي

تا صـــبح ميـلاد عشق

عمــــــرت بمونه باقي!